دختر کوچولو پرسيد:
اگر كوسه ها آدم بودند، با ماهي هاي كوچولو مهربانتر میشدند؟
آقای كی گفت: اگر كوسه ها آدم بودند،
توی دريا براي ماهیها جعبه های محكمی میساختند،
همه جور خوراكی توی آن میگذاشتند،
مواظب بودند كه هميشه پرآب باشد.
برای آن كه هيچ وقت دل ماهی كوچولو نگيرد،
گاهگاه مهمانیهای بزرگ بر پا میكردند،
چون كه گوشت ماهی شاد از ماهي دلگير لذيذتر است!
برای ماهیها مدرسه میساختند وبه آن ها ياد میدادند
كه چه جوری به طرف دهان كوسه شنا كنند،
درس اصلی ماهیها اخلاق بود،
به آنها میقبولاندند
كه زيبا ترين و باشكوه ترين كار برای يك ماهی اين است
كه خودش را در نهايت خوشوقتی تقديم يك كوسه كند،
به ماهی كوچولوها ياد میدادند كه چطور به كوسه ها معتقد باشند،
و چه جوری خود را برای يك آينده زيبا مهيا كنند،
آينده ای كه فقط از راه اطاعت به دست می آيد
اگر كوسه ها آدم بودند،
در قلمروشان البته هنر هم وجود داشت:
از دندان كوسه تصاوير زيبا و رنگارنگی میكشيدند،
ته دريا نمايشنامه به روی صحنه میآوردند كه در آن ماهی كوچولوهای قهرمان شاد و شنگول به دهان كوسه ها شيرجه مي رفتند.
همراه نمايش، آهنگهای مسحور كنندهای هم مینواختند كه بی اختيار
ماهیهای كوچولو را به طرف دهان كوسه ها میكشاند.
در آنجا بی ترديد مذهبی هم وجود داشت كه به ماهیها میآموخت
زندگي واقعی در شكم كوسه ها آغاز میشود ...
برتولت برشت
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر