این روزها انگار سردی هوا و خانه نشینی های اجباری، دنیای دوست داشتنی مجازیمان را شلوغتر کرده و رفت و آمد و تردد بیشتر شده! اکثر وبلاگها فواصل به روز شدنشان کمتر از گذشته است، امٌا نمی دانم چرا دستان من از فرط سرما کرخت بود و رمقی برای نوشتن وجود نداشت.
این روزها بیشتر از همیشه با حافظ دمخورم! شب را با غزلی از حافظ می خوابم و صبح غزلی دیگر آغاز گر روزم میشود. با او دلتنگ می شوم و باز با او پر از شور و شادی. در حین ساماندهی کلمات خشک و بی روح درسی که به زور و با وسواس در مغزم فرو می کنم، ناگهان به طور تکانه ای سراغش می روم و انگار همه وجودم روح می شود و پر از آرامش. خلاصه که این روزها با حافظ به شدت حال می کنیم و خوش خوشانیم!
تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده/چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دمسردم
این روزها چشم که بر هم می گذارم کوبش نا آرام قلبم از جا می پراندم و بیدار و هوشیار که میشوم یکنواختی و لختیش خواب آلودم می کند و من همچنان در میان خواب و بیداری طی طریق می کنم.
این روزها من به شیرینی ابهام یک خاطره فکر می کنم و تردید و دودلی پیش از وقوع و شادی از دل به دریا زدنی که مثل کاپوچینو کف آلود است.
این روزها عجیب زمستانی است! با تمام مخلفاتش و مخلفاتش از خودش خوشمزه تر!
این روزها نوک همه دماغها از شدت سرما سرخ می شود و دلقکها با آسودگی و آرامش در میان سایرین گم می شوند و تو فکر می کنی یا همه دلقکند، یا همه سردشان است و بی خیال حالت سوم می شوی.
این روزها من فقط به این خاطر در سوز سرما اشک می ریزم تا ببینم چشمانم قندیل خواهد بست یا نه! و اگر شده برای حفظ این قندیلها تا بهار سال بعد سرما را تاب می آورم و بیرون از خانه خواهم ماند.
این روزها تو بیشتر از روزهای گذشته کنار من خواهی بود و من بیشتر از روزهای گذشته دلم برایت تنگ میشود و بیشتر از روزهای گذشته دلم می خواهد نگاهت کنم.
این روزها و سی و هفت روز آینده من کمتر خواهم نوشت و کمتر خواهم آمد و اگر بخت و تخت ! سخت یاری کند! بیشتر درس خواهم خواند و شما دوستان دوست داشتنی بیشتر برایم دعا خواهید کرد.
ناتانائیل من! این روزها همه را بیشتر و بیشتر از همیشه دوست دارم و باور نمی کنی که قلبم هم پر از برف شده! و پر از آدم برفیهایی که هنوز ساخته نشده این گرمای دوست داشتن آبشان می کند انگار نمی شود هم خودشان را داشته باشی و هم عشقشان را در دلت حفظ کنی.....
این روزها بیشتر از همیشه با حافظ دمخورم! شب را با غزلی از حافظ می خوابم و صبح غزلی دیگر آغاز گر روزم میشود. با او دلتنگ می شوم و باز با او پر از شور و شادی. در حین ساماندهی کلمات خشک و بی روح درسی که به زور و با وسواس در مغزم فرو می کنم، ناگهان به طور تکانه ای سراغش می روم و انگار همه وجودم روح می شود و پر از آرامش. خلاصه که این روزها با حافظ به شدت حال می کنیم و خوش خوشانیم!
تو خوش می باش با حافظ برو گو خصم جان می ده/چو گرمی از تو می بینم چه باک از خصم دمسردم
این روزها چشم که بر هم می گذارم کوبش نا آرام قلبم از جا می پراندم و بیدار و هوشیار که میشوم یکنواختی و لختیش خواب آلودم می کند و من همچنان در میان خواب و بیداری طی طریق می کنم.
این روزها من به شیرینی ابهام یک خاطره فکر می کنم و تردید و دودلی پیش از وقوع و شادی از دل به دریا زدنی که مثل کاپوچینو کف آلود است.
این روزها عجیب زمستانی است! با تمام مخلفاتش و مخلفاتش از خودش خوشمزه تر!
این روزها نوک همه دماغها از شدت سرما سرخ می شود و دلقکها با آسودگی و آرامش در میان سایرین گم می شوند و تو فکر می کنی یا همه دلقکند، یا همه سردشان است و بی خیال حالت سوم می شوی.
این روزها من فقط به این خاطر در سوز سرما اشک می ریزم تا ببینم چشمانم قندیل خواهد بست یا نه! و اگر شده برای حفظ این قندیلها تا بهار سال بعد سرما را تاب می آورم و بیرون از خانه خواهم ماند.
این روزها تو بیشتر از روزهای گذشته کنار من خواهی بود و من بیشتر از روزهای گذشته دلم برایت تنگ میشود و بیشتر از روزهای گذشته دلم می خواهد نگاهت کنم.
این روزها و سی و هفت روز آینده من کمتر خواهم نوشت و کمتر خواهم آمد و اگر بخت و تخت ! سخت یاری کند! بیشتر درس خواهم خواند و شما دوستان دوست داشتنی بیشتر برایم دعا خواهید کرد.
ناتانائیل من! این روزها همه را بیشتر و بیشتر از همیشه دوست دارم و باور نمی کنی که قلبم هم پر از برف شده! و پر از آدم برفیهایی که هنوز ساخته نشده این گرمای دوست داشتن آبشان می کند انگار نمی شود هم خودشان را داشته باشی و هم عشقشان را در دلت حفظ کنی.....
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر